Villa Müller po ponownym otwarciu w 2026 roku: co nowego

Zamknięta na półtora roku

Willa została zamknięta dla zwiedzających w lutym 2025 roku. Przed rozpoczęciem prac muzeum wyjaśniło, że taras na dachu przejdzie gruntowną rekonstrukcję po dwudziestu pięciu latach, pod czujnym okiem Narodowego Instytutu Dziedzictwa. Restauracja zabytkowego domu z założenia przebiega powoli: każda naprawa jest weryfikowana z stanem z 1930 roku, a oryginalne materiały są konserwowane wszędzie, gdzie to możliwe.

Muzeum ponownie otworzyło dom 1 października 2026 roku. W swoim podsumowaniu podaje, że willa była zamknięta na rekonstrukcję przez ponad półtora roku, a prace koncentrowały się przede wszystkim na tarasie dachowym, z restauracją wnętrz jako dodatkowym zakresem.

Taras na dachu

Taras na szczycie domu był sercem projektu. Jest teraz ponownie otwarty dla zwiedzających, gdy tylko pozwala na to pogoda. Ten warunek ma znaczenie: podczas deszczu, oblodzenia lub silnego wiatru przewodnik może zatrzymać grupę wewnątrz, więc taras należy traktować jako bonus, a nie obietnicę.

Gdy jest otwarty, taras to miejsce, w którym położenie domu nabiera sensu. Działka została wybrana ze względu na widoki na dolinę Wełtawy, a muzeum podkreśla, że jej najwyższy punkt jest wyższy niż Zamek Praski. Duży otwór w ścianie tarasu oprawia widok jak okno w pokoju bez dachu.

W ciemniejszych miesiącach angielska wycieczka o 10:30 dociera na taras przy pełnym świetle dziennym. Wycieczka o 15:00 kończy się po czwartej, gdy zimowe światło już gaśnie.

Prace wewnątrz domu

Prace we wnętrzach były cichsze, ale staranne. W sypialni odrestaurowano oryginalną tapetę papierową. Wykonano repliki oryginalnych papierowych lamp. Odświeżono malowanie, a drewniane podłogi i metalowe elementy w całym domu zostały poddane konserwacji.

Nic z tego nie ma być oczywiste. Celem, podobnie jak przy pierwszej renowacji w latach 1998–2000, jest dom wyglądający tak, jak wtedy, gdy wprowadzili się Müllerowie, a nie dom wyglądający na wyremontowany. Przyjrzyj się uważnie tapecie w sypialni i lampom — zobaczysz najnowsze prace w willi.

Pomieszczenia na trasie po raz pierwszy

Najbardziej widoczną zmianą jest sama trasa. Muzeum podaje, że nowa wycieczka prowadzi przez cały dom, od pomieszczeń gospodarczych i technicznych w piwnicy aż po najwyższe kondygnacje. Kilka pomieszczeń jest otwartych dla zwiedzających po raz pierwszy w historii.

To są salon, pokój gościnny oraz pomieszczenia dla służby. Pomieszczenia służby obejmują pokój pokojówki, łazienkę oraz toaletę z oddzielną umywalnią. Razem zmieniają one sposób, w jaki postrzega się ten dom. Wcześniej zwiedzanie ukazywało świat Müllersów z marmuru i mahoniu; teraz pokazuje także gości, którzy tu przebywali, oraz personel, który utrzymywał dom w funkcjonowaniu.

Przy dobrej pogodzie zwiedzanie obejmuje również zewnętrze willi i jej ogród, zaprojektowany wraz z domem przez Camillo Schneidera, Karla Förstera i Hermanna Matterna.

Depozyty, które wróciły do domu

Część mebli, które Państwo widzą, powróciła po wielu latach nieobecności. Muzeum podaje, że część mebli wolnostojących należy do pierwotnego wyposażenia willi i po długim depozycie wróciła na swoje pierwotne miejsce.

Inne meble, obrazy i przedmioty zostały użyczone domowi przez Muzeum Sztuki Dekoracyjnej w Pradze, Galerię Narodową w Pradze oraz Galerię Zachodnich Czech w Pilźnie. Pilzno pasuje idealnie: było miastem rodzinnym Müllersów, zanim przybyli do Pragi, i miastem, w którym mieszkało wielu czeskich klientów Loosa.

Szczegóły, na które muzeum prosi zwrócić uwagę

Muzeum najpierw wskazuje materiały: marmur Cipollino, mahoń i okleinę z drewna cytrynowego. Marmur to zielono-szary kamień hallu. Mahoń kryje się w ciemnej, polerowanej stolarce. Drewno cytrynowe, jaśniejsze i cieplejsze, to okleina.

Jest jeszcze kwestia drzwi. Na drzwiach zewnętrznych gałka od strony zewnętrznej jest czarna, a od wewnętrznej biała. To drobiazg i dokładnie taki rodzaj decyzji, który przenika cały dom: nic nie jest przypadkowe, a najzwyklejsza powierzchnia skrywa myśl.

Zasady przy bramie

Zasady muzeum są nieliczne i rozsądne, a łatwiej ich przestrzegać, jeśli pozna się je przed przybyciem. Zwiedzanie rozpoczyna się o zaplanowanej godzinie przy bramie. Każdy potrzebuje ważnego biletu, także zwiedzający uprawnieni do bezpłatnego wstępu. Bez biletu na zwiedzanie wejście nie jest możliwe.

Bagaż podręczny oddaje się do szatni; muzeum prosi o to, aby poczuli się Państwo jak w domu i aby torby nie uderzały o ściany i meble w niewielkich pomieszczeniach. Oryginalne drewniane podłogi wymagają ochrony przed bardzo wysokimi obcasami. Jak ujmuje to muzeum, w latach trzydziestych XX wieku bardzo wysokie obcasy noszono rzadko, dlatego zwiedzających, którzy przybędą w takich butach, prosi się o zmianę obuwia.

Fotografowanie jest dozwolone i mile widziane, bez lampy błyskowej i bez statywów. Dom ma ograniczoną liczbę toalet, a przewodnicy proszą wszystkich o przestrzeganie ich wskazówek przez cały czas zwiedzania.

Żadna z tych zasad nie jest nietypowa dla zabytkowej rezydencji, ale razem kształtują przebieg zwiedzania. Podróżujcie lekko, noście płaskie buty, w których można się wspinać, skorzystajcie z toalety, zanim wejdziecie na wzgórze, i miejcie pod ręką telefon do robienia zdjęć. Dzięki temu będziecie mogli poświęcić wnętrzom pełną uwagę.

Angielski lub czeski: wybór zwiedzania

Każdego dnia otwarcia odbywa się sześć standardowych zwiedzań: o 9:00, 10:30, 12:00, 13:30, 15:00 i 16:30. Dwa z nich, o 10:30 i 15:00, są prowadzone po angielsku; pozostałe cztery po czesku. Trasa, wnętrza i zasady są takie same w obu językach.

Jeśli nie mówicie po czesku, to właśnie zwiedzanie po angielsku warto zarezerwować — i to ono zapełnia się najszybciej, ponieważ dziennie dostępnych jest tylko szesnaście angielskich miejsc. Jeśli na wybrany dzień nie znajdziecie miejsca na zwiedzanie po angielsku, zwiedzanie po czesku nadal pozwoli wam zobaczyć każde wnętrze i robić zdjęcia, ale komentarz będzie po czesku. Wielu gości woli poczekać na angielskie miejsce — właśnie do tego służy nasza lista oczekujących.

Jeśli odwiedziliście to miejsce przed 2025 rokiem

Powracający goście odnajdą rdzeń rezydencji taki, jaki był: marmurowy hol, jadalnię, buduar i bibliotekę, sypialnie oraz pokój dziecięcy — wszystkie urządzone tak jak w 1930 roku. Zmienił się zasięg zwiedzania oraz wykończenie niektórych wnętrz.

Zwiedzanie zaczyna się niżej, w pomieszczeniach gospodarczych i technicznych, a kończy wyżej, na odnowionym tarasie, gdy pozwala na to pogoda. Zobaczycie salonik i pokój gościnny, których wcześniej nie widzieliście, oraz pomieszczenia służby. Przyjrzyjcie się ponownie sypialni, gdzie odrestaurowana tapeta i nowe repliki papierowych lamp to najnowsze prace w rezydencji, a także meblom, które po latach wypożyczenia wróciły do willi.

Dostępność po pracach remontowych

Prace nie zmieniły podstawowego kształtu rezydencji, a Villa Müller nadal nie jest dostępna dla osób poruszających się na wózkach inwalidzkich. Muzeum mówi o tym wprost na swojej stronie dla zwiedzających oraz w odpowiedziach na pytania gości.

Powodem jest sam Raumplan: pomieszczenia znajdują się na różnych poziomach połączonych krótkimi biegami schodów, a trasa zwiedzania prowadzi teraz jeszcze wyżej — od piwnicy aż na taras na dachu. Jeśli macie ograniczoną mobilność, przemyślcie pełną trasę przed rezerwacją i napiszcie do nas, jeśli chcecie, abyśmy opisali ją szczegółowiej.

Dzieci i rodziny

Dzieci do 15. roku życia wchodzą bezpłatnie pod opieką osoby dorosłej. Nadal potrzebują biletu, a każde zajmuje jedno z ośmiu miejsc na zwiedzaniu. Od 15. roku życia młodzi goście korzystają z taryfy studenckiej.

Muzeum oferuje teraz także specjalne zwiedzanie dla rodziców z dziećmi obok standardowych tras, a także trasy prowadzone przez kuratorów poświęcone tematom takim jak Raumplan i związek mody z architekturą w twórczości Loosa. Rezerwujemy standardowe zwiedzanie z przewodnikiem, w języku angielskim lub czeskim.

Rezerwacja po ponownym otwarciu

Popyt od czasu ponownego otwarcia jest duży. Zwiedzanie odbywa się w grupach maksymalnie ośmioosobowych, tylko trasy o 10:30 i 15:00 są w języku angielskim, a muzeum udostępnia bilety w partiach. W chwili pisania tego tekstu bilety są w sprzedaży do 20 grudnia 2026, a wiele wcześniejszych terminów jest już wyprzedanych.

Rezerwuj, gdy tylko ustalisz terminy pobytu w Pradze. Jeśli Twój termin jest wyprzedany lub jeszcze nie jest w sprzedaży, zostaw to nam bez płacenia: obserwujemy nowe udostępnienia i zwrócone miejsca, a gdy możemy zarezerwować Twoją trasę, wysyłamy Ci link do płatności.

Rezerwując u nas, wybierz taryfę dla każdego dorosłego, studenta lub seniora, wskaż datę i jedną z sześciu godzin rozpoczęcia, i podaj nam wiek dzieci poniżej 15 lat, abyśmy mogli dodać ich bezpłatne bilety. Rezerwujemy zwiedzanie w oficjalnym systemie muzeum i wysyłamy Ci e-bilet na adres e-mail do okazania przy wejściu. Jeśli muzeum odwoła Twoją trasę, otrzymasz pełny zwrot pieniędzy.

Ile czasu zarezerwować

Standardowe zwiedzanie trwa około 75 minut. Zaplanuj łącznie około półtorej godziny, aby przyjść pod wejście kilka minut wcześniej, zostawić torbę w szatni, odbyć zwiedzanie i odebrać rzeczy.

Jeśli chcesz dokładnie obejrzeć dom z zewnątrz lub przejść się ulicami Ořechovki i starego Střešovic poniżej, dodaj od pół godziny do godziny. Te ulice są ciche i mieszkalne, i pokazują okolicę, którą Müllerowie wybrali na miejsce swojego domu.